Σάββατο, 20 Ιουλίου 2013

Σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης είναι τα δημόσια οικονομικά της χώρας μας, σύμφωνα με τρεις ερευνητές του γερμανικού «Ινστιτούτου για την Παγκόσμια Οικονομία» (Ιnstitut fuer Weltwirtschaft - ΙfW Kiel), οι οποίοι προτείνουν να ανατεθούν οι απολύσεις στο Δημόσιο σε ξένους εμπειρογνώμονες από την Κομισιόν, κράτη – μέλη της Ε.Ε. και εταιρείες συμβούλων.

Σύμφωνα με τους συντάκτες, αφορμή της έκθεσης στάθηκε η απόψη των ίδιων αλλά και πολλών άλλων οικονομολόγων, ότι «δεν πάνε πάλι όλα τόσο καλά στην Ελλάδα», ενώ η ελληνική κρατική διοίκηση «δεν επιτρέπει» το προχώρημα των διαρθρωτικών μεταρρυμίσεων.

Στην έκθεση τους για την ελληνική οικονομία οι κ.κ. Κλάους Σράντερ, Ντάβιντ Μπέντσεκ και Κλάους-Φρίντριχ Λάαζερ από το ΙfW χωρίς να παραγνωρίζουν την πρόοδο που έχει συντελεστεί, κυρίως, σ’ ό,τι αφορά τη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος, επισημαίνουν τον «διακριτό κίνδυνο της κατάρρευσης των μεταρρυθμίσεων» στην Ελλάδα και των «ανεξέλεγκτων συνεπειών» που κάτι τέτοιο θα είχε.

Γι’ αυτό προτείνουν να δοθούν... εργολαβία οι μεταρρυθμίσεις (για την ακρίβεια μιλούν για ένα «outsourcing του μεταρρυθμιστικού έργου») σε έξι κρίσιμους τομείς: τη δημόσια διοίκηση, την αγορά εργασίας, τις ιδιωτικοποιήσεις, τις μεταφορές, την ενέργεια, το λιανεμπόριο και τη διευκόλυνση της επιχειρηματικότητας σε εμπειρογνώμονες (για τον κάθε ένα από τους προαναφερθέντες τομείς χωριστά).

«Ο δημόσιος τομέας της Ελλάδας διογκώνεται εδώ και 178 χρόνια»: αυτός είναι ο τίτλος του... αφιερώματος της Die Welt για το ελληνικό δημόσιο.

«Εδώ και 178 χρόνια οι θέσεις στο δημόσιο θεωρούνται ένα παχυλό ‘επίδομα’, το οποίο όμως οδήγησε τα 10,8 εκατομμύρια Ελλήνων του σήμερα να τρέφουν 700.000 ανθρώπους που τους διοικούν. Αν και η λέξη ‘διοικώ’ δεν είναι οπωσδήποτε η σωστή λέξη», γράφει η γερμανική εφημερίδα.

«Οι πρεσβευτές των Μεγάλων Δυνάμεων και ο βασιλιάς της Βαυαρίας αποφάσισαν να εγκαθιδρύσουν ουσιαστικά τον κρατικό τομέα στις 22 Απριλίου του 1835. Έκτοτε ο δημόσιος τομέας στην Ελλάδα λειτουργεί ως φιλανθρωπικό ίδρυμα, μια "πλούσια πηγή κέρδους", όπως κάποτε διατύπωσε κι ένας Έλληνας πολιτικός. Το αποτέλεσμα ήταν μια επαναλαμβανόμενη εθνική χρεοκοπία», συμπληρώνει .
Για τις απολύσεις στο δημόσιο γράφει η εφημερίδα Stuttgarter Zeitung. «Εάν σκεφθεί κανείς ότι τα προηγούμενα τρία χρόνια στον ιδιωτικό τομέα σχεδόν ένα εκατομμύριο Έλληνες έχασαν τη δουλειά τους, ενώ στο δημόσιο τομέα ούτε ένας, ο αριθμός των 15.000 δημοσίων υπαλλήλων που θα πρέπει να απολυθούν μέχρι το 2014, είναι σχετικά μικρός.
Οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν μπορούν να απαιτούν, δεδομένης της κρίσης στη χώρα, ότι οι θέσεις τους θα είναι για πάντα εγγυημένες. Είναι όμως σωστό ότι κάθε απόλυση καταστρέφει τα σχέδια μιας ζωής και φέρνει μια οικογένεια σε κατάσταση ανάγκης. Αυτό είναι το δράμα των Ελλήνων».

Πέμπτη, 4 Ιουλίου 2013

«Guardian» για Σακκά: Οι ελληνικές αρχές καταπατούν τα ανθρώπινα δικαιώματα

Καυστικό άρθρο στη βρετανική εφημερίδα

«Τα πράγματα στην Ελλάδα κινούνται γρήγορα, εκτός από την περίπτωση του Κώστα Σακκά». Με αυτόν τον... εύγλωττο τίτλο, η βρετανική εφημερίδα The Guardian αναφέρεται σήμερα, με άρθρο στη διαδικτυακή της έκδοση, στην ιστορία του 29χρονου αναρχικού, που κρατείται από το Δεκέμβριο του 2010, ως προφυλακιστέος, χωρίς να έχει δικαστεί.

Ο νεαρός ξεκίνησε απεργία πείνας, με αίτημα να διακοπεί η κράτηση του, όταν, στις 4 Ιουνίου, αποφασίστηκε να κρατηθεί ακόμα τέσσερις μήνες.

Στις 4 Ιουλίου, ημέρα δημοσίευσης του άρθρου, ο Σακκάς συμπλήρωσε ένα μήνα απεργίας πείνας και αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο νοσοκομείο.

«Ένας μήνας απεργίας πείνας σε σύγκριση με το ρυθμό των κοινωνικών εξελίξεων ίσως φαίνεται μεγάλο διάστημα. Ούτως ή άλλως, η κυβέρνηση αποφάσισε να κλείσει ολόκληρη επιχείρηση σε λίγες μόνο ώρες, η απόφαση να μειωθεί ο κατώτατος μισθός στα 586 ευρώ, ήταν επίσης μια απόφαση ωρών, καθώς και η επιλογή για 6ήμερη εργασία, όπως και η απόφαση για την κατάργηση της ελληνικής ιθαγένειας σε μετανάστες δεύτερης γενιάς» λέει η εφημερίδα.

«Ο Σακκάς κρατείται ως κομμάτι μιας σωρείας συλλήψεων που σχετίζονται με τους Πυρήνες της Φωτιάς, ενώ είναι ξεκάθαρες οι αναρχικές του θέσεις και τόσο ο ίδιος όσο και οι Πυρήνες, αρνούνται την όποια συμμετοχή και σχέση του με αυτούς. Το αν ο Σακκάς ήταν μέλος ή όχι δεν έχει πια σημασία, ούτε φαίνεται να νοιάζει τις Αρχές. Ο Σακκάς κρατείται τόσο πολύ, που είναι ρεκόρ για τα δικαστικά δεδομένα της Ελλάδας, παρ' όλο που η χώρα έχει καταδικαστεί από το Ευρωπαικό Δικαστήριο για παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ακριβώς γι' αυτό το λόγο» εξηγεί το ρεπορτάζ, αναφερόμενο και στην περίπτωση Κορκονέα.

«Ίσως να μην υπάρχει λογική εξήγηση για την κράτηση του Σακκά, αλλά φαίνεται οτι είναι ακόμα ένα εξαιρετέο γεγονός σε μια θάλασσα εξαιρετέων γεγονότων, που φτιάχνουν την ελληνική καθημερινότητα» παρατηρεί με... σκωπτικό ύφος.

«Ποιο είναι, άραγε, το κίνητρο των ελληνικών αρχών να καταπατούν τα δικαιώματα ενός ανθρώπου;» διερωτάται η εφημερίδα, συμπληρώνοντας πως η περίπτωση Σακκά «εγείρει συναγερμό για κάποιο άλλο θέμα, γιατί στη συζήτηση επί του θέματος στη Βουλή, η Νέα Δημοκρατία όχι απλά δεν εξήγησε αυτή την παραβίαση της νομιμότητας, αλλά επιτέθηκε στην αντιπολίτευση, γιατί προστατεύει τους “αναρχικούς και τρομοκράτες”».

«Η υπόθεση Σακκά εμπεριέχει τη φύση αυτής της αδικίας που κατακλύζει την καθημερινότητα στην Ελλάδα -και όχι μόνο. Ιστορίες αστυνομικής βίας, αδικίες κυβερνήσεων και εισχώρηση στις ζωές των πολιτών γίνονται γρήγορα νόρμα. Η αποξένωση ή ακόμα και η ρήξη μεταξύ κράτους και κοινωνίας αυξάνεται ταχύτατα. Ένας μήνας φαίνεται μια ζωή ολόκληρη. Για τον Σακκά έγινε ακριβώς αυτό: η αρχή και το τέλος της ζωής του».